• साँच्चै सतिसाल भए शहीद द्वय सुनिल र निर्मम

• एक वर्षे क्यान्टोनमेन्ट बर्साईबारे एक चर्चा - सविन पोखरेल

धेरै-धेरै शुभकामना

आदरणीय हिरामणी सर तथा साथीहरु

प्रवासबाट रक्तिम सलाम ।

अघिल्लो अंकमा तपाईहरु १०औ बर्षमा प्रवेश गर्नु भएको खवर पाउँदा असाध्य खुसी लाग्यो । तपाईहरुलाई धेरै धेरै शुभकामना छ । जनयुद्धका तुफानी दिनहरुमा जनउभारले सम्प्रेषण गरेका समाचारले प्रतिक्रियावादीको र्स्वर्गमा जसरी ज्वालामुखी पैदा गर्‍यो अबको फरक संघर्षका क्रममा समेत जनताका आवाज बुलन्द गर्दै जनताका दुश्मनको निद हराम गर्न यो पत्रिका सफल हुनेछ भन्ने विश्वास लिएको छु ।

अहिलेको सूचना साम्राज्यमा जसरी प्रतिक्रियावादीहरुले झुटको खेति गरेर मिडिया हाउसहरुको माध्यमबाट जनतालाई गुम्राहमा पार्न खोजेका छन् यतिबेला क्रान्तिकारी पत्रकारहरुले वास्तविक र जनताका यथार्थ समाचारहरुबाट जनतालाई सुसूचित गर्न अझै कम्मर कसेर लाग्नु परेको छ । नेपालको क्रान्तिलाई विश्व कम्युनिष्ट आन्दोलनको मोडल बनाउन समेत सूचनालाई विश्वव्यापी गराउनु आजको आवश्यकता देखिएको छ । विश्वका सर्वहारावर्गहरु समेत सूचना साम्राज्यवादीहरुको भ्रममा परेर क्रान्तिभुमि र क्रान्ति सञ्चालन गर्ने पार्टीप्रति भ्रम पैदा भएको सन्दर्भमा यसमा क्रान्तिकारी पत्रकारहरुले सूचनालाई अझ ब्यापक बनाउनु अति नै अपरिहार्य हुँदै गएको छ । यर्सथ अंग्रेजी भाषा वा अन्य भाषामा समेत समाचार प्रकाशित गरेर क्रान्तिका उपलव्धीलाई विश्वव्यापी गराउन क्रान्तिकारी पत्रकार संघ नेपालले अझै पहल गरोस् भन्ने अन्तर्राष्ट्रिय सर्वहारा वर्गको माग रहेकोले पनि यो जिम्मेवारीलाई अझै महशुस गर्न र अगाडि बढ्न तपाईहरुको पत्रिकाको दशौं बर्षगाँठका अवसरमा हार्दिक आग्रह गर्दछु । अन्तमा पुनः तपाईहरुको उत्तरोत्तर प्रगतिको कामना सहित विदा ।

प्रकाश शर्मा, लण्डन

जनगुनासो

विद्युतलाई चन्दा कहिलेसम्म ?

पवन नगर गाविस देवीस्थान लाइनका वासिन्दाहरु विगत छ वर्षदेखि विद्युत महसुलको अनावश्यक मारमा पर्दै आइरहेका छौं । खास गरी हामीलाई विद्युतको आवश्यकता साँझमा करीब १० बजेसम्म र बिहानमा चार बजेदेखि सूर्योदय अघिसम्म अत्यन्त आवश्यकता पर्छ । गाउँघरमा विद्युतको प्रयोजन उज्यालोको लागि विशेषतः गरिन्छ । तर दुःखको कुरा यो छ कि त्यही समयमा विद्युत अत्यन्त डिम हुन्छ र विकल्पमा लालटिन, टुकी पानस, मैनवत्ती र टुकिमाराहरु बाल्न बाध्य हुन्छौं । एकातिर मासिक विद्युत महसुल बुझाइरहनु परेको छ भने अर्कोतिर उज्यालोको लागि मट्टीतेल, मैनवत्ती र ब्याट्रीमा पनि पैसा खर्चिरहनु परेको छ । यसरी हामी दोहोरो मारमा कहिलेसम्म पर्ने - पटकपटक विद्युत प्राधिकरणमा धाउँदा र निवेदन दिंदा आउँदा जाँदाको पैसा खर्च छुट्टै भइरहेको छ । तर जति पटक अनुरोध गरे पनि 'हामी गर्दिहाल्छौं ।' को मिठो आश्वासन मात्रै पाइन्छ । वास्तवमा नेपालमा शान्तिपूर्ण र समझदारी पूर्ण माग र समस्या जाहेरीको सुनुवाई र कार्यान्वयन नहुने संस्कारको विकास भएकै हो त - यदी यसै हो भने पवन नगरवासी उपभोक्ताहरुको समझदारीपूर्ण धर्ैयताको बोध टुट्न बेर लाग्ने छैन । सुस्त बोलेर नसुने जस्तो गर्ने र हातको इशारा नबुझे जस्तो गर्नेका उपर ध्यानाकर्षणका लागि भालाले घोँच्ने बाहेक अर्को विकल्पै के रहन्छ र - आवश्यक विद्युत नै उपलब्ध नगर्राई महसुल उठाउने विद्युत प्राधिकरणले पैसा असुल्ने कार्य विद्युत प्राधिकरणले नगरोस् । विद्युत पनि उपलब्ध गराओस् । हाम्रो अनुरोध छ ।

सकारात्मक आश्वासन मात्र कहिलेसम्म ?

संसदको बैठक ७ मिनेट पनि नबसेर पुनः ३ दिन पछि सारियो र आज नै पुनः संसदको बैठक बस्दैछ । विशेष अधिवेशनद्वारा पारित प्रस्ताव लागू नगर्ने हो भने संसदको बैठक बस्नुको पनि औचित्य समाप्त हुनेछ । जुन उद्देश्य लिएर अन्तरिम संसदको गठन गरियो त्यो दिशातर्फ भन्दा पुरानै संसदीय परम्पराको बिंडो थाम्ने काममा परिणत हुन थालेको छ संसद । लेनिनले भन्नुभएझैं संसद बुर्जुवाहरुको गफ गर्ने अखडामा सीमित भइरहेको छ । जहाँसम्म क्रान्तिकारीहरुको कुरा छ, वास्तवमा क्रान्तिकारीहरु संसदमै अल्भिmएर बसिरहनु भनेको जनतालाई ढाँट्नु मात्र हुनेछ । जो आजसम्मका संसद र सांसदहरुले त्यही गर्दै आए ।

अहिलेको सत्ताका सबै प्रक्रिया सात दलीय सहमतिको आधारमा चल्नु हो । तर सहमति निर्माण गरिन्छ मात्र त्यसलाई लागू गरिंदैन भने त्यस्ता सहमतिको कुनै अर्थ र औचित्य छैन । अब पनि जनतालाई वार्ता र छलफलका सकारात्मक संकेत भनेर कतिसम्म भनिराख्ने - त्यसतर्फ कमसेकम क्रान्तिकारी शक्तिले गम्भीरतापूर्वक सोंच्नु पर्दछ । २०६३ असार २ मा भएको बालुवाटारको पहिलो वार्ता र सहमतिको निर्णयलाई नेपाली काँगे्रसले लागू गर्न नचाहेकोले स्थिति लम्बिदै गएको कुरातर्फ सचेत हुने हो भने अब पनि सकारात्मक संकेत भनिरहनु पर्दैन कि ?

सात दलबीचको वार्ता र सहमति 'भ्यागुताको धार्नी' जस्तो भएको छ । जब नेपाली काँगे्रस अग्रगामी निकासतर्फ सकारात्मक हुन्छ तब एमालेले निहुँ खोजेर बखेडा थाप्छ र त्यो सहमति त्यत्तिकै तुहिन्छ । फेरि जब एमालेसंग सहमति सकारात्मक बन्छ तब नेपाली काँगे्रसले निहुँ खोजेर बाहिर निस्कन्छ । यसो हुनुको कारण उनीहरुको कान फुक्ने गुरु विदेशी भएर हो । साम्राज्यवाद र विस्तारवादले नेपाललाई आपनो दीर्घकालिन अखडा बनाउन चाहन्छन् । त्यसैमा उनीहरुको स्वार्थ पूर्ति हुन्छ । नेपालमा अग्रगामी निकासमा देश जानु भनेको पराधिनताको अन्त्य पनि हो । त्यसैले नेपाललाई पराधिनताबाट मुक्त हुन नदिनु नै वर्तमान गतिरोधको मुख्य कारक तत्व हो । अन्तर्राष्ट्रिय शक्तिकेन्द्रको पञ्जाबाट संसदवादी दलहरुलाई नझिक्दासम्म सहमति सकारात्मक रुपले निर्माण पनि हुँदैन र भएका सहमति पनि निर्णायक रुपले लागू पनि हुँदैन । यही नै नेपालको विडम्वना हो ।

नौलो जनउभार  साप्ताहिकका लागि

प्रकाशक : यादव गौतम

सम्पादक : हिरामणि दुःखी

कार्यकारी सम्पादक : अजयदीप शर्मा

प्रवन्ध सम्पादक : हुमप्रसाद बस्याल

कम्प्यूटर टाइप सेटिङ : ज्योति शर्मा

कार्यालय : मिडिया चोक, घोराही, दाङ

मो नं. ९८५७८२०५२७, पयाक्स : ०८२-५६२१६९

E-mail : naulojanaubhar@gmail.com

website : www.ourpath.net/janaubhar