यही परिवेशभित्र यो खाल्डोमा आउ“दाजा“दा यसपटक अलि बढी युवाहरुतर्फ ध्यानाकर्षण भयो । सडकका चोकचोक, गल्लीगल्ली तथा विभिन्न म्यानपाओरका साइनबोर्ड मुनी राहदानी बोकेर लाखौं युवाहरु लाइनमा उभिएका छन् । केही युरोप र अमेरिकी मुलुकतर्फ जाने सपना सजाएका छन् त केही एशियाकै विभिन्न मुलुकहरुमा जाने सपना देख्दै, सपना खा“दै र सपना ओढ्दै पुसको ज्यानै लिने चिसो ठिहीमा यत्रतत्र भौंतारिएका छन् । आखिर किन यसरी युवाहरु लाखौंको संख्यामा विदेशिदै छ त - एकातर्फ तराइमा भारतीय शासकवर्गले सिमाक्षेत्र दिनानुदिन लुछ्दै, चिथोर्दै र चपाउ“दै गइरहेकोे छ । दिनानुदिन हजारौं अतिक्रमणकारीहरुलाई नेपाल छिराएर नेपाली नागरिकता लिंदै र वास्तविक आदिवासी, जनजाति, मधेशी मूलका जनताहरुलाई अल्पमतमा पारेर दर्ीघकालिन योजनाअनुरुप सिंगो तराइमा आगो सल्काइएको छ । अर्का तर्फ राष्ट्र संकटमा परेको बेला लाखौं युवाहरु विदेशतिर पलायन भइरहेका छन् । धन कमाउने मिठो सपना बोकेर विदेशिएका युवाहरु २/४ वर्षपछि घर र्फकंदा देशको हालत के हुने हो कसैलाई थाहा छैन । यो सबै कुरा के काठमाण्डुको सत्ताले थाहा नपाएको हो र - अवश्य थाहा छ । हिजोसम्म शाह, राणा, थापाहरुले देशलाई लुट्नसम्म लुछे । २०४७ पछि कथित बदलिएको परिवेशमा कोइराला र केही खसान तथा अन्य जात जातिका तर उही सामन्तवर्गका २/४ जना ठालुहरु थपिएर राणा, शाह, थापा र बस्यालहरुले चुसेर बा“की रहेको हाडछाला चपाइरहेका छन् । देश भाडमा गए पनि जाओस् तर जनताको हाड छाला पिसेर उमालेको सुरुवा पिउने भा“डो -कर्ुर्सर्ीीा नजाओस् भनेर विदेशीहरुको चाकडी र दलाली गरिरहेका छन् ।

यहि सत्ताको रवैयाका कारण लाखौं युवाहरु विदेश पलायन भएका छन् । पढेलेखेका कयौं वैज्ञानिकहरु डाक्टर एवं दक्ष जनशक्तिले आफ्नो सिप प्रयोग गर्न पाएका छैनन् । सिप प्रयोग गरेकाले पनि उचित सम्मान नपाउ“दा पलायन हुनु परेको छ । देशलाई एकै क्ष्ँेत्रमा झिलिमिली पार्न सक्ने युवा ताकत श्रम गर्ने ठाउ“ नपाएर विदेशिएको छ । काम गरेर बा“च्छु भन्दा पनि खाल्डोको सत्ताले काम दिन सक्दैन बरु उनीहरुलाई विदेश पठाउनमै तल्लिन छ । किनकि युवाहरुलाई विदेश पठाउ“दा काठमाण्डुको सामन्ती सत्तालाई दुइवटा फाइदा छ । एउटा त हरेक टाउका गनेर आउने कमिशनले सत्तामा बस्नेहरुका लागि दुहुनो गाई बनेको छ । अर्को सचेत र ताकतवाला युवा जाति विदेशिएपछि अन्यायी, अत्याचारी शासनको विरोध गर्ने शक्ति हु“दैन र हाइसञ्चोसंग सत्ता चलाइरहन पाइन्छ । यिनै प्रमुख दुइवटा फाइदाका कारण जति सक्यो युवाहरुलाई बाहिर पठाउनमै जोड गरिरहेको छ ।

यसैमा पनि जिउ“दा र सग्ला मान्छेहरुको तस्करी गर्ने म्यानपाओरहरु गल्लीगल्लीमा ढडिया थापेर बसेका छन् । ती ढडियाहरुमा लाखौं युवाहरु फसेर जिउ“दै कराइमा भुटिएका छन् । रातोदिन म्यानपाओरबाट लुटि“दा पनि सरकारले सिंहदरवारको डबली र चोटामा बसेर ती लुटेरा म्यानपाओरबाट आएको कमिसन चपाएर चलिरहेको छ । कहिले काही चपाउ“दा हाड पर्‍यो भने गोहीका आ“शु खसाल्ने गर्छन् । अन्ततः ढडिया थापेर बसेका लुटेराहरु, मानव तस्करहरुलाई मन्त्री र सचिवहरुले आफ्ना पुच्छर समाएर बैतर्नी पार गराउ“छन् । अनि लुटिने युवाहरु बाबुआमालाई आर्यघाटमा दाहसंस्कार गरेर घर गई कोरा बारेर बसेका किरियापुत्री झैं भएर झोंक्राउ“दै घर र्फकन्छन् । बल्लतल्ल म्यानपाओरका ढडियाबाट बिछिट्टएिर विदेश छिर्न पाए भने उनैका ढडियामा फस्छन् र कहिलै घर नर्फकने गरी ढडिया भित्रै कुहिएर नास हुन्छन् । यही नियतीभित्र सामन्तहरुको देश बा“चिरहेछ । सामन्तहरु, विदेशी दलालहरुको सत्ता काठमाण्डुमा चलिरहेछ । यसलाई गरीब जनताको देश, भोकानाङ्गा, उत्पीडित, दलित, शोषित, विभिन्न भाषा-जाति र क्षेत्रको आफ्नो देश बनाउन एउटा अजंगको पहाड फोड्नु छ ।