अहिले विशेष गरी मधेशमा देखिएको आतंक र व्रि्रहको रुपले हामीलाई साह्रै गम्भीर तुल्याएको छ । अहिलेको अवस्था हेर्दा त लाग्छ- अब मधेश राज्यको नियन्त्रणमा छैन । नया“ नेपालको खाका कोर्ने संविधानसभा निर्वाचन गराउन पनि मधेशका लागि कष्टकर बनिसकेको छ । मधेशमा बढ्दै गएका अपराधिक क्रियाकलापले त्रासमुक्त निर्वाचनलाई चुनौती दिएका छन् । स्थानीय निकायका प्रतिनिधि सरह काम गरिरहेका गाविस सचिवहरुलाई मधेशका आपराधिक समूहहरुले हत्या गरिरहेका छन् । यहि घटनाका कारण मधेशका गाविस सचिवहरुले सुरक्षा नभएको भन्दै सामुहिक राजीनामा गरेको कुराले पनि मधेशको सुरक्षामा राज्यलाई कमजोर बनाइरहेको छ । मधेशको अराजकता यसरी नै बढ्दै गयो भने त्यहा“ सम्पूर्ण सरकारी कर्मचारीहरुलाई नै विस्थापित हुनुपर्ने खतरा निम्तिन सक्छ । मधेशमा अझै पनि आधा नेपाल सद्भावना आनन्ददेवी बाट अलग्गिएका राजेन्द्र महतोले समेत मधेश रक्षा बाहिनीका नाममा लडाकु दस्ताहरु तयार पारिरहेका छन् ।

मधेशका घटनामा मात्र हैन राजधानीमा भएका बमकाण्डहरुको जिम्मा समेत मधेशकै समुहहरुले लिएका थिए । यसरी राजधानीलाई समेत तर्सर्ााे घटनामा मधेशका समुहहरुको संलग्नता भइदिए पछि अब मधेशको समस्या सामान्य विषय रहेन । वाइसीएल र जनमोर्चाले त भारतले सिमा अतिक्रमणलाई व्यापक बनाउ“दै मधेशलाई नेपाल विरुद्ध प्रयोग गर्न दाउ खेलिरहेको बताइरहेका छन् । दुइ देशबीचको मैत्री सम्बन्धलाई बिस्तार गर्नुको साटो सयौंवर्ष अघिको देशको लर्डाई लाई सम्झाउने काम भारतले तत्काल रोक्नुपर्ने कुरामा सबैले दबाब सिर्जना गर्ने पर्दछ । फेरी बलभद्र कु“वर, भिमसेन थापा, अमरसिंह थापा र भक्ति थापाका योगदानहरु कुल्चने काम कही कतैबाट हुन्छ भने त्यो कसैका लागि पनि प्रत्युत्पादक हुन सक्छ । उतिबेलाको गोर्खाली अहिले पनि त्यही जोशमा उभिन सक्छ । त्यसैले त अझैं पनि इन्डियन आइडल प्रशान्त तामाङहरु समेत वीर गोर्खालीका गीतहरु गाउ“छन् । त्यो गाथा सानो बलिदानीले बनेको होइन । नालापानीमा एकथोपा पानी नखाई लडेका नेपालीहरुको योगदान र बहादुरीको इतिहास अझैं पनि वीर गोर्खालीको गाथामा फुलिरहेको छ ।

नेपालका नदी नालाहरु टरक्कै निचोरेर भारततिर छिराउ“दा पनि चुपचाप दियालो बालेर बसेका नेपालीहरुले कति दिन लोडसेडिङको मार सहन सक्छन् ? आफ्नै देशको पानी भारत पठाएर भारतबाट बिजुली किनेर बाल्नुपर्ने विवशता त नेपाली सामु छ भने त्यो भन्दा ठूलो विडम्वना के हुन सक्छ ? चाहिएको पानी जति भारत पठाएर बचेको पानीले आफ्नै भूमी डुबानमा पानुपर्ने विवशता पनि हामीले भोगिसक्यौं । यो भन्दा ठूलो विडम्वना हामीलाई कदापी सह्य हुन सक्दैन । राष्ट्रियता नजोगाइकन अरु जे सुकै कदम उठाए पनि त्यसको अर्थ केही रहदैन । राजतन्त्र नै राष्ट्रियता हो भन्ने कमल थापाहरुको आदर्शले अबको राष्ट्रियतालाई प्रतिनिधित्व गर्न सक्दैन । त्यसैले भारतले केही गरेमा आफुहरु चुप लागेर नबस्ने कुरा चीनले समेत दर्शाइ सकेको बेला नेपालीहरु आफैले एक हुन जानेनन् भने यो संक्रमणकालको फाइदा राष्ट्रविरोधी तत्वहरुले लिन सक्छन् । यसप्रति सबै गम्भीर बन्नैपर्छ ।